.::Ali Adıgüzel’den, Unutulmaz Karakter Oyuncumuz Süheyl Eğriboz’a Dair Bir Anı::.

*Sinema sevdalısı, değerli Engin Şahin Bey’in hazırlamış olduğu güzel bir fotoğraf… Fotoğrafı büyütmek için üzerine tıklayabilirsiniz.

Yarın, Süheyl Eğriboz ağabeyimizin aramızdan ayrılmasının birinci ay dönümü… Acımız, üzüntümüz hala taze. Bir kez daha ruhu şad, mekanı cennet olsun…

Süheyl ağabeyimizi kaybettiğimiz gün, sitemizden ve facebook grubumuzdan, kendisine ait fotoğraflar ve vefat haberleri yüzlerce defa paylaşıldı. Tüm sinemaseverler üzüntü içerisindelerdi. Herkes, neredeyse her gün televizyonda gördükleri, çok değerli bir karakter oyuncusunu kaybetmenin acısını yaşıyordu. Biz de bu paylaşımların nasıl yapıldığını, yapılırken nasıl cümlelerin yazıldığını merak ettiğimizden, neredeyse her paylaşımı takip ettik.

Yüzlerce kederli iletinin arasında, bir tanesi öylesine içli yazılmıştı, öylesine duygu doluydu ki, bu yazıyı, Süheyl ağabeyimizin birinci ay dönümünde, sizlerle paylaşmak istedik.

Yazının sahibi, Isparta’nın Keçiborlu ilçesinin, Seni kasabasında yaşamakta olan, Ali Adıgüzel beyefendi… Bu içli, güzeller güzeli anıyı bizlerle paylaştığı için, kendisine sonsuz teşekkür ederiz.

Keyifli okumalar efendim…

_______________________________________________________

*Yazı, Süheyl Eğriboz’un vefat ettiği gün (10.01.2014) yazılmıştır.

Bugün çok önemli bir yıldız kaydı bu dünyadan. Çocukluk hatıralarımda saklı kalan merhum sinemacı Mehmet Şahan dayımın kerpiçten kışlık sinemasında izlediğim filmler geldi aklıma ve 1970’li yıllarda Senir’imizde çok hayranı olduğunu hisseden sinemacı Mehmet dayım, köyümüze davet etti merhum Süheyl Eğriboz babayı… İlk o zaman tanıma ve görme fırsatım oldu ve hayatımda ilk ünlü ile tanışma noktasında bulunuyorduk Süheyl baba ile… Merhum lokantacı Bekir Demirtaş ağabeyimizin efsane lokantasında masa kurulmuştu ve ben duyar duymaz koşa koşa gittim. Tüm köylü dolmuş lokantanın içerisine ve yollara. Giremeyen halk ise ana yola bakan küçük pencerelerden içeri izliyor. Çünkü televizyon olmadığı yıllardı ve tek eğlence sinemaydı. Biz izleyenler, ünlülerin, bu kahramanların bizler gibi canlı mı yoksa bizden farklı mu diye merak ederdik. Çok farklı yıllardı o yıllar. Ama en güzel yıllardı… Kimse kimseye kötülük düşünmez, ardından konuşup kuyusunu kazmaz, kimse kimsenin malına, mülküne, canına, helaline yan gözle bakmazdı. Çok masum yıllardı. Allah korkusu tüm bireylerde mevcuttu.

Neyse gelelim çocukluk hatıralarımın o gününe… Akşam oldu, mekanı cennet olsun, merhum sevgili Süheyl babanın meşhur “Sütçü” filmi başlayacaktı. Ön sıralardan birinde, ağaç sandalyelerde izleyici olarak filmin başrol oyuncusu Süheyl baba vardı ve köyümüzün ileri gelenleri yanında oturuyordu. 45 dakika geçip, “5 dakika ara” başladıktan sonra bu ara biraz uzadı. Merhum sinemacı Mehmet dayımız, Süheyl baba ile sahneye çıktı, tüm Senir halkını coşturan güzel cümleleri ile oturdu sahne duvarına ve bizim gibi köylü şapkası taktı ve konuşmalarıyla bizden biri olduğunu hissettirdi. Kendini halka çok sevdirmişti. Tüm Senir izleyicisi onu çok sevmişti. Hayatımda unutamayacağım çok önemli bir hatıramdır. Daha sonra tüm izleyenlerin yanına tek tek gelip merhabalaşıp, tokalaşıp, kısa sohbetler yapıp, espri ve şakalarıyla herkesi kahkahalara boğdu… Bir başka güzeldi o gün, hepimiz için. Yediden yetmişe tüm Senirli oradaydık ve ben ilk okul ikiye giden, aşırı beyazperde düşkünü bir izleyiciydim.

O yıllara ait birkaç anı daha anlatmak istiyorum; merhum komşumuz Zele yengem ve Süleyman dayımız, film izlediğim gecelerin sabahında sorarlardı; “Güzel Ali… Nasıldı akşamki film? Anlat da bizde dinleyelim…” Ve ben de heyecanla anlatmaya başlardım tüm 90 dakikalık filmi, olan biteni… Bu yarenliğe, tüm sevenlerimiz gelirdi ve beni dikkatle dinlerlerdi. Çünkü çok güzel anlatırdım. Tüm 90 dakikayı izlemiş gibi olurlardı… Merakla dinlerlerdi ve merhum Gökmenlen Üsen dayım, “Ya Ali, ben izledim mi hemen unutuyorum, maşallah sen her saniyesini anlatıyorsun, aferin sana…” derdi. Beni onurlandırırdı. Çocukluğuma başka heyecan katardı bu onore eden cümleleri… Kadınlar sinemaya gelemeyince çok merak ederlerdi onlar ve cidden dikkatle dinlerlerdi. Yoktu ki o yıllarda şimdiki gibi televizyonlar. Radyo da sadece köyün ileri gelenlerinde vardı. Kocaman antenli, sadece kısa ve uzun dalgayı zoraki çeken, kocaman radyolar vardı o yıllarda. Kahvelerde ajans onlarla dinlenir, tüm köylü, radyonun etrafına toplanırdı… Hey gidi günler hey… Seni anlatırken, bir daha gittim çocukluk günlerime… O masum yıllara… Mekanın cennet olsun Süheyl Eğriboz baba… Nurlar içinde uyu inşallah…

10.01.2014 / Ali Adıgüzel

Reklamlar

2 responses to “.::Ali Adıgüzel’den, Unutulmaz Karakter Oyuncumuz Süheyl Eğriboz’a Dair Bir Anı::.

  1. ÇOOOOK TEŞEKKÜR EDERİM ERHAN BEY BENİ ONURLANDIRDIN.GURURLANDIRDIN.EMEĞİNE,YÜREĞİNE SAĞLIK DOST İNSAN.BENDE SİZİN GİBİ YEŞİLÇAM SEVDALISIYIZ,AYNI YOLUN YOLCUSUYUZ,İNŞALLAH GELECEK GÜNLERDE GÜLLER DİYARI SENİRİMİZDE YOLUMUZ KESİŞİR,MERHUM SÜHEYL BABA’NIN AYAK İZLERİ VE HATIRASI OLAN BU BENİM ŞİRİN KASABAMDA BERABER BİR ACI GAHVE İÇER MUHABBETLEŞİRİZ.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s